ماهوارههای پرتابشده به کجا رسیدند؟ فرایند پایدارسازی «پایا»، «ظفر» و «کوثر» آغاز شد
پس از تزریق ماهوارههای ظفر ۲، پایا و کوثر به مدار زمین، فرآیند تثبیت وضعیت و انجام آزمونهای فنی زیرسامانهها آغاز شده است. طبق گزارش سازمان فضایی ایران، این ماهوارهها بین ساعت ۱۹ تا ۲۱ روز یکشنبه (۷ دی) در مدار مستقر شدند و ایستگاههای زمینی موفق شدند در نخستین گذر از فراز ایران، دادههای کنترلی اولیه را دریافت کنند.
تحلیل اولیهی دادههای دریافتی، سلامت بخشهای حیاتی نظیر سیستمهای تأمین توان، مخابرات و بوردهای الکترونیکی را تأیید کرده است. بر اساس این اطلاعات، کارشناسان وارد مرحله آزمونهای مداری شدهاند تا عملکرد دقیق هر ماهواره را در محیط فضا ارزیابی کنند.
در جریان دریافت پارامترهای تکمیلی در صبح روز دوشنبه (۸ دی)، مشخص شد که ماهواره پایا با سرعت زاویهای بیش از حد معمول در مدار تزریق شده است. با این حال، متخصصان فضایی با دقت بالا در حال اجرای فرآیند کاهش سرعت و پایدارسازی این ماهواره هستند. همچنین بهروزرسانی مداوم اطلاعات موقعیت و سرعت مداری (TLE) برای حفظ ارتباط پایدار با هر سه ماهواره در جریان است.
این ماهوارهها در طول هر شبانهروز حداکثر چهار بار (دو بار در روز و دو بار در شب) از فراز آسمان ایران عبور میکنند. در هر گذر، یک فرصت چند دقیقهای برای ارسال فرامین و دریافت دادههای فنی ایجاد میشود که زمینهساز بهرهبرداری عملیاتی از این دستاوردهای فضایی در آینده نزدیک خواهد بود.
آغاز تستهای مداری تا دو ماه آینده
حسن سالاریه، رئیس سازمان فضایی ایران، از برقراری ارتباط پایدار و دریافت مستمر دادهها از سه ماهواره ارسال شده به فضا خبر داد.
در حال حاضر از هر سه ماهواره سیگنال و داده دریافت میکنیم. برنامه ارتباطی ما به صورت روزانه تنظیم شده است و در هر شبانهروز، طی دو گذر در روز و دو گذر در شب با آنها ارتباط برقرار میکنیم.- حسن سالاریه، رئیس سازمان فضایی
او با اشاره به مراحل فنی پیشرو توضیح داد: «فرامین لازم برای کنترل و پایدارسازی ماهوارهها در حال ارسال است. در این مرحله عملکرد زیرسیستمهای مختلف ماهواره بررسی میشود و پس از اینکه عملکرد آنها به طور کامل تایید شد، برای فعالسازی محمولهها و انجام تستهای نهایی اقدام میکنیم.»
سالاریه در خصوص بازه زمانی مورد نیاز برای اتمام بررسیهای اولیه گفت: «فرایند تستهای در مدار برای این ماهوارهها معمولاً بین یک تا دو ماه زمان میبرد. پس از گذر از این مرحله، ماهوارهها آماده بهرهبرداری عملیاتی خواهند بود.»
طول عمر معمول این کلاس از ماهوارهها حدود ۲ تا ۳ سال است. البته در صورتی که فرایند تثبیت فناوری به خوبی انجام شود، این مدت زمان میتواند تا ۵ سال نیز افزایش پیدا کند.- حسن سالاریه، رئیس سازمان فناوری